Media

Tientallen Miljoenen

"Tientallen Miljoenen", schrijven de media steeds. Geld heeft op zich geen waarde: het heeft de waarde die je er aan geeft. En dat wordt voor een deel bepaald door de waarde t.o.v. je winsten en verliezen. De media gebruiken in verband met het probleem van de kerk steeds weer het woord: "Miljoenen". "Tientallen Miljoenen" staat boven het bericht van de NOS en de Limburger op 25 oktober 2016. Ons verzoek aan de media: onderzoek eens de volgende vragen. Welke waarde hebben die miljoenen voor de kerk? Welke inkomsten en welk actief kapitaal en belegd vermogen hebben kerken, ordes en congregaties? En daartegenover: Welke waarde hebben de compensaties voor de slachtoffers? In welke relatie staan de bedragen tot hun emotionele schade en de verliezen die zij geleden hebben door onbegrepen ziekte, handicaps, verlies aan verdienvermogen, echtscheidingen? Zonder kennis daarvan zijn vette koppen met miljoenen op zijn best betekenisloos of, op zijn slechtst. suggestief.

Gijzel misbruik archief niet

Het Nationaal Archief kan niet serieus genoeg genomen worden. Het fungeert immers als het geheugen van Nederland. Het was logisch dat dit rijksarchief op voorhand het archief van het onderzoek naar het kindermisbruik in de Rooms-Katholieke Kerk toegezegd kreeg. Dit onderzoek, door een commissie onder leiding van oud-politicus Wim Deetman (CDA), betrof immers een pijnlijk, met man en macht verhuld onderdeel van de Nederlandse geschiedenis.

Lees het redactionele commentaar van het NRC:

Meldpunt misbruik kerk mag niet sluiten

Meldpunt misbruik kerk mag niet sluiten!

BN De Stem publiceerde op 14 februari 2015 het volgende bericht:

Kardinaal en voorzitter KNR riepen in december 2013 publiekelijk op te melden en te getuigen, ook aan kerkelijke medewerkers. Uit betrouwbare bronnen horen we echter dat hen het zwijgen nog steeds wordt opgelegd. Dat is schadelijk voor slachtoffers. Ook sluiting van de klachtencommissie is schadelijk voor de slachtoffers die ze maakten. Het zwijgen van tientallen jaren wordt voortgezet met sluiting. Hetzelfde zwijgen dat ervoor zorgde dat er tienduizenden slachtoffers gemaakt konden worden
Lees het volledige artikel op de website van BN De Stem.

Brandpunt-documentaire over afstandmoeders

Het is misschien wel het hardnekkigste laatste taboe binnen de kerk. Na onthullingen over seksueel misbruik in de kerk besteedt Fons de Poel aandacht aan het evenlang verzwegen leed van afstandsmoeders. Gevallen vrouwen, heetten ze. Meisjes dikwijls, die ongehuwd zwanger raakten. De grootst denkbare zonde, zei de kerk. Een schande voor de familie. Tot zelfs diep in de jaren zeventig van de vorige eeuw speelden deze praktijken zich af. Meisjes die in het geniep moesten bevallen, ver van huis, moederziel alleen. En er daarna toe waren veroordeeld om het kind ongezien af te staan.

Volg de link naar de documentaire op de website van Brandpunt.

Houd klachtenloket open tot de laatste melding’

Op 12 juli j.l. besteedde Trouw ook aandacht aan het voornemen van het VPKK om via de rechter de sluiting van het klachtenloket voor misbruik in de katholieke kerk tegen te houden.

Misbruikt? Loket gesloten

Trouw besteedde in de Verdieping op zaterdag 12 juli 2014 aandacht aan de voorgenomen sluiting van het Meldpunt Sexueel Misbruik.

De kerk moet geen eigen rechter worden

De Tweede Kamer kan nog voorkomen dat de rooms-katholieke kerk voortaan weer zelf seksueel misbruik onderzoekt, zeggen Maud Kips en Annemie Knibbe in het artikel dat dinsdag 1 juli verscheen in Trouw.

Vandaag wordt de motie van VVDKamerlid Van der Steur in stemming gebracht over het opheffen van de klachtencommissie voor seksueel misbruik in de roomskatholieke kerk. Als de Tweede Kamer die motie steunt, gaat zij ermee akkoord dat de kerk net als voorheen weer zelf en ongecontroleerd kan beslissen hoe met die klachten om te gaan. Omdat dit besluit vooral vrouwen zal treffen, gaat de Kamer dan bovendien instemmen met rechtsongelijkheid voor vrouwen.

In de berichtgeving over het seksueel misbruik in de rk kerk is tot medio 2013 vooral aandacht geweest voor het misbruik van jongens. Dat misbruik schokte de samenleving, en terecht. Er was geen begrip voor het gedrag, geen twijfel over de schuld van de daders. Dat hielp de inmiddels volwassen mannen het zwijgen te doorbreken.

Twijfel

Vrouwen twijfelden. Beladen met schuldgevoel en schaamte vroegen zij zich af of hun partner wel zou begrijpen dat ze er zelf niets tegen hadden kunnen doen, of het hun kinderen zou schaden als het geheim naar buiten zou komen, en zelfs of misbruik van meisjes wel net zo afkeurenswaardig was als misbruik van jongetjes. De eenzijdige aandacht voor het misbruik van jongens creeerde onzekerheid over deze vragen.

Die onzekerheid maakt het spreken onmogelijk. Het overwinnen daarvan heeft voor velen nog tijd nodig, tijd om eerst in de privésfeer steun te durven zoeken en te krijgen, tijd om woorden te vinden voor het onverwoordbare.

Misbruik van meisjes is, vanzelfsprekend, net zo schadelijk en net zo fout. Het zijn vooral de ernst, de frequentie, de duur, en de leeftijd van het slachtoffer die bepalend zijn voor de schadelijkheid. Zwangerschappen en de angst daarvoor zijn voor meisjes nog een verzwarend aspect. Als vertrouwenspersonen van het Vrouwenplatform Kerkelijk Kindermisbruik hebben we onder ander te maken met de volgende dossiers.

Van 1956 tot 1984 pleegde zuster A. te B. langdurig, gewelddadig seksueel misbruik en psychisch geweld tegen een onbekend aantal meisjes tussen de tien en vijftien jaar. Twee  lachten zijn tot nu toe gegrond verklaard door de Klachtencommissie. Een tiental andere vrouwen kan nog niet verwoorden wat zij hebben meegemaakt. Zij volgen gespannen de ontwikkelingen: wordt het misbruik wel veroordeeld? De congregatie wil een van de gegrond verklaarde klachten niet erkennen. Van een negental andere vrouwen is bekend dat zij na hun internaatsjaren zelfmoord hebben gepleegd.

Drie zusters te C. gebruikten enkele tientallen jaren lang zwaar geweld en pleegden seksueel misbruik met vele kleine kinderen. De eerste zes klachten zijn in behandeling, de eerste twee zijn gegrond verklaard. Velen zwijgen nog.

Gedurende 25 jaar pleegde pastoor D. in vier parochies misbruik met vele meisjes en enkele jongens. Er zijn twee gegrondverklaringen, sinds enkele weken zijn er drie nieuwe klachten aangemeld. In verschillende parochies wordt er druk uitgeoefend op de slachtoffers om te blijven zwijgen. Het bisdom weet van het misbruik, maar heeft drie van de vier parochies niet op de hoogte gesteld.

Kerk sust

Kamerlid Van der Steur vertrouwt het de kerk toe om slachtoffers die nog niet zo ver zijn om tegenover een klachtencommissie gedetailleerd over het misbruik te spreken, behoorlijk te bejegenen. Wij niet: de kerk sust, bedekt en ontkent nog steeds waar zij kan en brengt nog steeds hernieuwde schade toe aan slachtoffers. Het misbruikschandaal van de rooms-katholieke kerk kan pas worden afgesloten als de klachten van alle slachtoffers gelijkelijk behandeld zijn.

Help Slachtoffers van misbruik nu eindelijk

Na het zoveelste onderzoek over seksueel misbruik is voor therapeut Peter John Schouten de maat vol. ‘Er is veel onvermogen en onwetendheid rond dit onderwerp.’

Dagblad Trouw plaatste op donderdag 5 juni 2014 een ingezonden stuk van zijn hand net de titel "Help Slachtoffers van misbruik nu eindelijk".

Login Form