Deprecated: Function create_function() is deprecated in /home/customer/www/vpkk.nl/public_html/libraries/rokcommon/RokCommon/Service/ContainerImpl.php on line 460

Deprecated: implode(): Passing glue string after array is deprecated. Swap the parameters in /home/customer/www/vpkk.nl/public_html/libraries/gantry/core/gantry.class.php on line 1044

Deprecated: Function create_function() is deprecated in /home/customer/www/vpkk.nl/public_html/libraries/rokcommon/RokCommon/Service/ContainerImpl.php on line 460
Bijlage 1 - Pagina 2

Meer informatieOver hoe wij u op weg kunnen helpen

Algemeen Overleg Kamercommissie Justitie - Bijlage 1

Artikelindex

Bijlage 1

27 april 2015

Erkenning en Ontkenning.

Op de lotgenoten dag van het VPKK op 14 maart 2015 vertelde Stien het onderstaande verhaal over de betekenis van erkenning. In het daarop volgende zaalgesprek werd pijnlijk duidelijk hoezeer juist dat nog door velen gemist wordt. Vooral na beschadigend verweer, achterhouden van informatie, in combinatie met ongegrondverklaringen. Daarop hebben … lotgenoten het verzoek aan de BC en KNR getekend om eindelijk openheid te geven en de klachtencommissie open te houden. 

Vast zitten in het web van de pater, en los komen.

“Ik ben geboren in 1949 en misbruikt door een pater van mijn zesde tot mijn achtste jaar. Ik was gevangen in een web, en daar hortend en stotend eindelijk uitgekomen.

Mijn vader was timmerman in de abdij Slangenburg. Elke zaterdagmorgen moest ik zijn werkbriefje naar de pater brengen. De pater prentte mij steeds in dat dit een geheimpje was tussen hem en mij en als ik het zou vertellen dan zwaaide er wat. Ik voel die dwang nog als ik het vertel. Ik moest ook goed voor mijn vader en moeder, broertjes en zusjes zorgen. Dat kwam in mij helemaal vast te zitten. Ik luisterde haast ziekelijk naar wat anderen mij vroegen, als de dood als ik iets verkeerd zou doen want dan zwaaide er wat. Ik dacht dat het zo moest en kwam er niet op om het anders te doen. Ik heb door geleefd en er het beste van gemaakt, vooral door anderen te geven wat ik zelf zo miste: respect en vrijheid. Ik had extreme angst voor macht en was gevoelig voor dwang, en dat verborg ik achter een lach.

In 1989 kwam ik de pater tegen in mijn geboortedorp. Ik kreeg rillingen over mijn hele lichaam en had het gevoel te moeten overgeven. Ik heb hem begroet maar ben direct naar huis gefietst. Thuis aangekomen leek er een draadje geknapt van het web waarin ik vastzat. Het misbruik borrelde naar boven, ik voelde paniek en werd intens verdrietig, maar ik durfde de tijd van toen niet onder de loep te nemen. Ik stopte het weg, bang voor het vervolg. Ik was immers alleenstaand moeder van twee kinderen, wilde er emotioneel en financieel zijn. Het kostte mij veel energie om de moeder te zijn die ik wilde zijn. Ik had regelmatig een terugval of stopmoment door ontstekingen, niet kunnen rusten, grote chaos in mijn hoofd. Ik moest alles opschrijven wat ik deed, anders onthield ik het niet. Ik was vaak oververmoeid. Mijn kinderen gaven me kracht om door te gaan, ook al wisten ze dat niet. Ik leefde in eenzaamheid, minderwaardigheid, faalangst. Ik hield me overeind met spreuken aan de muren: pas goed op jezelf, geef jezelf een schouderklop, geef jezelf voor de spiegel een knipoog, Voel wat je voelt en zeg wat je bedoelt.

Toen ik in 1999 eindelijk durfde te spreken, samen met mijn broer, deed ook mijn moeder haar verhaal over de onderdrukking en uitbuiting waaronder onze vader zo gebroken raakte en ziek werd. Zij heeft toen zo intens verdriet gehad, dat kon ik niet aan en stopte het weer weg.

In 2004 zette ik een bos bloemen in de spreekkamer waar het gebeurde. Ik dacht het verleden zo zelf te kunnen verwerken, los te laten en door te leven, maar toen begon mijn verwerkingsproces pas goed op gang te komen.

Mijn moeder overleed in 2010. In 2011 zijn mijn broer en ik opnieuw gaan spreken. We dienden een klacht in. We hadden een eerste gesprek met de abt, dat goed verliep. Maar mijn broer kreeg geen erkenning, door een misverstand. Dat deed veel pijn. We sloten ons aan bij de herstelbemiddeling waartoe de abt intussen door bemiddelaars bereid gevonden werd. Daar heb ik alles kunnen vertellen: de uitbuiting van mijn vader en het misbruik liepen als een rode draad door mijn leven, een machteloosheid waar ik niet op eigen kracht niet meer uitkwam. De ruimte om je uit te spreken in de herstelbemiddeling en de oprecht gemeende inleving van de overste en pater Co hebben mijn leven ingrijpend veranderd. Het geeft mij de kracht om los te laten en door te gaan. Als groot gezin werden we uitgenodigd op de abdij waar we onze jeugd hebben doorgebracht. Dat is voor mij heel waardevol geweest. Plotseling stond ik in de werkplaats van mijn vader.

Ik heb niet mijn jeugd terug, maar ben uit het web en geniet nu van mijn leven, met mijn kinderen en kleinkinderen. Na de bemiddeling had ik een droom: een geest in wit gewaad stond bij mijn bed, wilde mij aanraken, betasten, kortom dingen doen die ik niet wilde, ik pakte hem [bij kop en kont]en smeet hem door het raam. De geest trok zijn witte gewaad uit en de pater wandelde weg.......weg uit mijn leven!”

image

Klachtenprocedure

Op deze pagina vindt u meer informatie over klachtenprocedures.

Lees...
image

Hulpverlening

Op deze pagina vindt u informatie over hulpverlening.

Lees...
image

Web Links

Op deze pagina vindt u verschillende links naar andere websites

Lees...
image

Boeken

Op deze pagina vindt u een aantal boeken.

Lees...
image

Nieuwsbrieven

Op deze pagina vindt u de VPKK Nieuwsbrieven.

Lees...
image

Politiek

Op deze pagina vindt u verslagen van de politiek.

Lees...

Login Form